Andromalius est Comes Artis Goetiae et 36 legionibus spirituum imperat.
| Gradus | Comes |
|---|---|
| Legiones | 36 |
| Potestates | Protectio, Divitiae et thesauri, Divinatio |
| Enn (cantus recens) | «Tasa fubin Andromalius on ca» |
| Fontes | Ars Goetia |
| Numerus sigilli | 72 / 72 |
Index paginae
Homo qui magnum serpentem in manu tenet.

Furem et res furtivas reducit; malitiam et occultas machinationes detegit; fures et malos punit; et thesauros absconditos invenit.
Andromalius non est in Pseudomonarchia Daemonum Weyer neque apud Scot, et intrat in Ars Goetia ut ultimus ex septuaginta duobus spiritibus. Nomen eius etiam apparet in operibus manuscriptis independentibus contra furta et ad thesauros inveniendos, saepe cum variantibus ut Andromalcus, sed Goetia eum ut Comitem cum sigillo proprio figit.
In Pseudomonarchia Wieri (1577) non invenitur: additamentum serum, cum Lemegeton ingrediens.
Sigillum principale Andromalius formam impressam Mathers–Crowley (1904) sequitur; facsimile codicis Sloane MS 2731 separatim ad varietates comparandas monstratur.
Imago principalis et tabulae SVG/PNG formam impressam editionis S. L. MacGregor Mathers et Aleister Crowley (1904) reddunt, ex fasciculo vectoriali normali in Wikimedia Commons documentato (dominio publico/CC0). Facsimile Sloane MS 2731 separatim servatur ad varietates codicum comparandas; non est imago principalis.
Facsimile INTEGRUM codicis («Lemegeton, Clavicula Salomonis», Sloane MS 2731) in bibliotheca nostra est; exemplar originale in Bibliotheca Britannica servatur (Sloane MS 2731).
Secundum Artem Goetiam, eadem est operatio pro omnibus LXXII spiritibus:
Nulla orientatio, hora, oblatio obligatoria, aut praecautio ritualis singularis pro eo servata est.
Fons: Ars Goetia (saec. XVII); non est apud Weyer neque apud Scot; adsunt testimonia manuscripta independentia cum variantibus nominis
Operatio Goetica communis addit, cum opus est: spiritum reluctantem constringere (Wellcome MS 110, c74–c78), ei Pentaculum Salomonis ostendere iam manifesto (Ars Theurgia-Goetia), in hora et die planetariis eius operari (pro gradu), ac tandem ei licentiam eundi dare —et numquam prius (Wellcome MS 110, c53). Ritum integrum in Mensa Practici exerce.
Enn (cantus recens): «Tasa fubin Andromalius on ca»
Fons: Enn demonolatriae modernae, in indicibus ex S. Connolly et Valerie Corban derivatis divulgatum; practica moderna sine fundamento in grimoriis antiquis
In usibus modernis saepe ad furtum, iustitiam aut deceptionum detectionem adhibetur, officium eius goeticum extrapolando.
In demonolatria hodierna, secundum fontes sicut «The Daemonolatry Goetia» a S. Connolly scriptum, cultores praesentiam Andromalii directam, severam et sine ambagibus esse describunt. Percipitur ut figura auctoritatis stricta, ad quam decurritur pro divinatione de fraudibus, recuperatione divitiarum vel rerum furtivarum, et tutela inexorabili contra iniurias.
Gnosis personalis (UPG): quomodo operantes recentiores se id experiri dicant. Experientia subiectiva est, non fons historicus nec doctrina; ex grimoriis antiquis non derivatur et fortasse non vera est.
Fons: S. Connolly, «The Daemonolatry Goetia» (2010); registros y testimonios de la práctica contemporánea.
Andromalius unus est ex LXXII spiritibus in Arte Goetia (primo libro Lemegeton, saec. XVII) et in Pseudomonarchia Daemonum Wieri (1577) recensitis; gradu Comes ponitur. Non est numen nec persona biblica: inscriptio est in his catalogis spirituum historicis.
Imago sigilli Andromalius quam ostendimus et ad deponendum praebemus DIRECTE ex facsimili codicis «Sloane MS 2731» (British Library, c. 1686) ducta est, in dominio publico (CC0). Editio impressa Mathers–Crowley (1904) haec sigilla postea rescripsit, sed fons noster NON est; codices Lemegeton varietates servant.
Andromalius est Comes et 36 legionibus spirituum imperat secundum Clavem minorem Salomonis.
Secundum fontes antiquos (Lemegeton, Pseudomonarchia Daemonum), Andromalius ritu goetico invocatur: circulus et Triangulum Artis describuntur, sigillum eius insculpitur et gestatur, candelae accenduntur et coniuratio per nomina divina profertur; si moratur, constringitur, et in fine licentia abeundi datur. Materia historica et documentalis est, non praeceptum ad vere invocandum.
Furem et res furtivas reducit; malitiam et occultas machinationes detegit; fures et malos punit; et thesauros absconditos invenit.
Andromalius non est in Pseudomonarchia Daemonum Weyer neque apud Scot, et intrat in Ars Goetia ut ultimus ex septuaginta duobus spiritibus. Nomen eius etiam apparet in operibus manuscriptis independentibus contra furta et ad thesauros inveniendos, saepe cum variantibus ut Andromalcus, sed Goetia eum ut Comitem cum sigillo proprio figit.
Enn Andromalius quod hodie circumfertur est «Tasa fubin Andromalius on ca». Cantus RECENTIOR daemonolatriae est (saec. XX exeunte); in grimoriis antiquis non invenitur.
→ Unde venit «daemon tuus ex die natali»? Vide quomodo varia systemata LXXII spiritus distribuant: Correspondentiae Goetiae.
grimorium.lat · Bibliotheca documentalis magiae ritualis, daemonologiae et librorum magicorum historicorum