Duae stirpes Artis Goetiae — quomodo ad nos pervenerit

✦

Quod vulgo «Goetia» dicitur non unus fluvius est, sed duae stirpes permixtae, quas in unam confundere solemus. Index LXXII serus est; multi eius spiritus longe antiquiores.

Una Goetia, an duae

Ex una parte stat stirps litteraria septentrionalis: linea catalogorum spirituum quae a Libro Esperitz et Libro Officiorum Spirituum (saec. XV–XVI) ad Pseudomonarchiam Weyeri (1577), inde ad Discoverie of Witchcraft Scoti (1584), tandemque ad Lemegeton (medio saec. XVII) et editionem Mathers et Crowley (1904) procedit. Hanc hoc situs describit. Ex altera, stirps meridionalis popularis: magia clerico-popularis Mediterranei (Italiae, Hispaniae, Galliae meridionalis, Graeciae) quae in Grimorium Verum (saec. XVIII) confluit, structura diversa —Tres Principes, Lucifer, Beelzebub et Astaroth, per internuntium Scirlin— et arte pacti. Partem spirituum communem habent, sed compages differt.

Fundus medievalis communis · saec. XIV
Summa Sacrae Magicae — Berengarius Ganell (c. 1346)

Quattuor reges cardinales et Tres Principes super mundum sublunarem codificat.

▼

Stirps septentrionalis · litteraria

saec. XV–XVILivre des Esperitz · Liber Officiorum Spirituum

Catalogi super 4 reges cardinales. Testes: Trinity O.8.29, Folger V.b.26, Wellcome MS 110. → bibliotheca

1577Pseudomonarchia Daemonum

Weyer, appendix De praestigiis daemonum. → bibliotheca

1584Discoverie of Witchcraft

Reginald Scot indicem in Anglicum transfert.

~1650Lemegeton · Ars Goetia

LXXII spiritus cum sigillis suis, primum.

1904Goetia Mathers et Crowley

Versio quam fere omnes noverunt. → LXXII

Stirps meridionalis · popularis

MediterraneumMagia clerico-popularis

Italia, Hispania, Gallia meridionalis, Graecia. Tres Principes servat.

saec. XVIIIGrimorium Verum

Lucifer, Beelzebub et Astaroth per Scirlin; pactum materiis simplicibus.

Casus Trium Principum

Indicium maxime revelans est quid Tribus Principibus acciderit. In Libro Esperitz adhuc sunt spiritus 1, 2 et 3 —Lucifer, Beelzebub, Satan— ante quattuor reges, Lucifero etiam in titulo. In Libro Officiorum (exemplari Anglico Folger) tantum ut incisum supersunt: «sunt 3 daemones in arte nigromantiae: Lucifer, Beelzebub, Satan»… et textus statim ad reges officiorumque indicem transit. Complanatio in actu videri potest a teste ad testem. Et est reus nomine notus: Weyer non magus sed scepticus erat, qui se partes omisisse professus est ut systema inutile redderet. Ideo ramus litterarius Tres Principes magnamque apparatus partem amittit —non casu, sed editore hostili—. Stirps autem meridionalis eos servavit.

Quid manuscripta ostendant

Hoc dicere possumus quia testes ipsi transcripsimus. Librum Esperitz et Librum Officiorum Spirituum e regione legentes, «fluvius intextus» apparet (imago Boudeti): circa 35 spiritus communes habent —nominibus fere semper corruptis: Beal/Baall, Agarat/Acharos, Barbas/Barbates, Forcas/Forcase, Oze/Ose…— iuxta paucos qui in uno tantum apparent. Non fistula pura A→B, sed duo rami unius trunci antiquioris. In editionibus nostris unaquaeque correspondentia signatur.

Cautiones sincerae

Testes datandi Libri Officiorum saec. XVI sunt (Folger, c. 1577-83), quamquam Trithemius eum iam 1508 citat et materia antiquior est.
Weyer Librum Officiorum Spirituum, non Librum Esperitz, ut fontem nominat.
Index spirituum in editione anni 1577 De praestigiis apparet, non in prima anni 1563.
Attributio quattuor regum signis zodiaci et prima apparitio Floron speculique eius ad commentarium saec. XIV (Cecco d'Ascoli) retro trahuntur; hoc ut contextum, non ut vinculum probatum, notamus.

Vide etiam Methodum, Bibliographiam et Bibliothecam textuum.

Vide omnes 72 spiritus

grimorium.lat · Bibliotheca documentalis magiae ritualis, daemonologiae et librorum magicorum historicorum