Ronove est Marchio Artis Goetiae et 19 legionibus spirituum imperat.
Summa rerum
| Gradus | Marchio |
|---|---|
| Legiones | 19 |
| Potestates | Linguae, Eloquentia, Scientiae et artes, Familiares |
| Enn (cantus recens) | «Kaymen vefa Ronove» |
| Nomina alia | Ronwe |
| Fontes | Ars Goetia, Pseudomonarchia |
| Numerus sigilli | 27 / 72 |
| Identificatores | Wikidata · Wikipedia |
Index paginae
Quomodo apparet
Monstrum quod cornu vel virgam tenet.
Quid ab eo petitur
Rhetoricam et linguarum notitiam docet, bonos et fideles servos dat, et favorem amicorum et inimicorum conciliat.
Origo
Ronove iam apud Weyer (1577) est ut Roneve, marchio et comes traditionis goeticae prioris. Ars Goetia formam Ronove adoptat et officia rhetoricae, linguarum, famulorum bonorum et favoris socialis paene sine mutatione servat.
Sigillum: editio impressa et facsimile
Sigillum principale Ronove formam impressam Mathers–Crowley (1904) sequitur; facsimile codicis Sloane MS 2731 separatim ad varietates comparandas monstratur.
Imago principalis et tabulae SVG/PNG formam impressam editionis S. L. MacGregor Mathers et Aleister Crowley (1904) reddunt, ex fasciculo vectoriali normali in Wikimedia Commons documentato (dominio publico/CC0). Facsimile Sloane MS 2731 separatim servatur ad varietates codicum comparandas; non est imago principalis.
Facsimile INTEGRUM codicis («Lemegeton, Clavicula Salomonis», Sloane MS 2731) in bibliotheca nostra est; exemplar originale in Bibliotheca Britannica servatur (Sloane MS 2731).
Quomodo invocatur
Antiquitus
Secundum Artem Goetiam, eadem est operatio pro omnibus LXXII spiritibus:
- Magus Circulum magicum describit, nec umquam ex eo per totum opus egreditur.
- Paucis passibus Triangulum Artis pingit: ibi, et solum ibi, spiritus apparere debet.
- In pectore lamen cum sigillo daemonis, in metallo incisum, gerit.
- Coniurationes recitat, spiritum per nomina eius et per nomina divina vocans.
- Si spiritus resistit aut moratur, constrictio et 'catena spirituum' adhibentur.
- Concessa petitione, licentiam abeundi ei dat, nec umquam prius.
Ei nulla directio cardinalis, hora planetaria, periculum physicum, aut praecautio propria extra ritum communem assignatur.
Fons: Ars Goetia (saec. XVII); iam in Pseudomonarchia Daemonum Weyeriana, 1577
Operatio Goetica communis addit, cum opus est: spiritum reluctantem constringere (Wellcome MS 110, c74–c78), ei Pentaculum Salomonis ostendere iam manifesto (Ars Theurgia-Goetia), in hora et die planetariis eius operari (pro gradu), ac tandem ei licentiam eundi dare —et numquam prius (Wellcome MS 110, c53). Ritum integrum in Mensa Practici exerce.
Quid est «catena spirituum»?
Recens · non antiqua
- Sigillum eius imprime aut pinge et ante te in superficie munda pone.
- Candelam accende et, si vis, aliquid suffimenti; animum sereno et intentionem fige.
- Enn eius submissa voce ac saepe intona, oculis in sigillo, donec mutationem in aere sentias.
- Petitionem tuam clare ac reverenter expone, non ut imperium.
- Gratias age, candelam paululum consumi sine et claude; usus recens devotionalis est, sine coactiva coniuratione.
Enn (cantus recens): «Kaymen vefa Ronove»
Fons: Enn demonolatriae modernae, in indicibus per S. Connolly, 'The Complete Book of Demonolatry', 2006, diffusis
In usu moderno ad eloquentiam, linguarum disciplinam, persuasionem et favorem in commercio cum aliis personis invocatur.
Experientiae recentiores (gnosis personalis)
In daemonolatria hodierna, auctores sicut S. Connolly notant Ronove praecipue invocari ad cognitionem asimilandam, linguas studendas et eloquentiam perficiendam. Cultores huius temporis manifestationem eius saepe describunt ut praesentiam profunde intellectualem et patientem, eum percipientes tamquam magistrum analyticum qui intellectum celerem notionum multiplicium adiuvat.
Gnosis personalis (UPG): quomodo operantes recentiores se id experiri dicant. Experientia subiectiva est, non fons historicus nec doctrina; ex grimoriis antiquis non derivatur et fortasse non vera est.
Fons: S. Connolly, «The Daemonolatry Goetia» (2010); UPG documentada de la práctica demonolátrica moderna.
Quaestiones frequentes
Quis est Ronove?
Ronove unus est ex LXXII spiritibus in Arte Goetia (primo libro Lemegeton, saec. XVII) et in Pseudomonarchia Daemonum Wieri (1577) recensitis; gradu Marchio ponitur. Non est numen nec persona biblica: inscriptio est in his catalogis spirituum historicis.
Quod est sigillum Ronove?
Imago sigilli Ronove quam ostendimus et ad deponendum praebemus DIRECTE ex facsimili codicis «Sloane MS 2731» (British Library, c. 1686) ducta est, in dominio publico (CC0). Editio impressa Mathers–Crowley (1904) haec sigilla postea rescripsit, sed fons noster NON est; codices Lemegeton varietates servant.
Quis est gradus Ronove in Arte Goetia?
Ronove est Marchio et 19 legionibus spirituum imperat secundum Clavem minorem Salomonis.
Quomodo Ronove invocatur?
Secundum fontes antiquos (Lemegeton, Pseudomonarchia Daemonum), Ronove ritu goetico invocatur: circulus et Triangulum Artis describuntur, sigillum eius insculpitur et gestatur, candelae accenduntur et coniuratio per nomina divina profertur; si moratur, constringitur, et in fine licentia abeundi datur. Materia historica et documentalis est, non praeceptum ad vere invocandum.
Quid Ronove facit? Ad quid invocatur?
Rhetoricam et linguarum notitiam docet, bonos et fideles servos dat, et favorem amicorum et inimicorum conciliat.
Ex quibus fontibus Ronove venit?
Ronove iam apud Weyer (1577) est ut Roneve, marchio et comes traditionis goeticae prioris. Ars Goetia formam Ronove adoptat et officia rhetoricae, linguarum, famulorum bonorum et favoris socialis paene sine mutatione servat.
Quod est enn (cantus) Ronove?
Enn Ronove quod hodie circumfertur est «Kaymen vefa Ronove». Cantus RECENTIOR daemonolatriae est (saec. XX exeunte); in grimoriis antiquis non invenitur.
Eiusdem gradus · Marchio
Eiusdem potestatis · Linguae
→ Unde venit «daemon tuus ex die natali»? Vide quomodo varia systemata LXXII spiritus distribuant: Correspondentiae Goetiae.
grimorium.lat · Bibliotheca documentalis magiae ritualis, daemonologiae et librorum magicorum historicorum