Andrealphus est Marchio Artis Goetiae et 30 legionibus spirituum imperat.
| Gradus | Marchio |
|---|---|
| Legiones | 30 |
| Potestates | Scientiae et artes, Transformatio |
| Enn (cantus recens) | «Mena Andrealphus tasa ramec ayer» |
| Fontes | Ars Goetia, Pseudomonarchia |
| Numerus sigilli | 65 / 72 |
Index paginae
Pavo cum magno strepitu, qui deinde formam hominis sumit.

Geometriam, mensurationem et astronomiam ad perfectionem docet; hominem subtilem facit; et eum in avem transformare potest.
Andrealphus apud Weyer apparet ut Androalphus et ab Ars Goetia numero 65 incorporatur. Goetia formam eius pavonis strepentis, transitum posteriorem ad figuram humanam et officia geometriae, mensurationis, astronomiae atque transformationis in avem servat. Iam inLibro Esperitz (saec. XV) ut «Andralfas (f179r)» testatur.
Sigillum principale Andrealphus formam impressam Mathers–Crowley (1904) sequitur; facsimile codicis Sloane MS 2731 separatim ad varietates comparandas monstratur.
Imago principalis et tabulae SVG/PNG formam impressam editionis S. L. MacGregor Mathers et Aleister Crowley (1904) reddunt, ex fasciculo vectoriali normali in Wikimedia Commons documentato (dominio publico/CC0). Facsimile Sloane MS 2731 separatim servatur ad varietates codicum comparandas; non est imago principalis.
Facsimile INTEGRUM codicis («Lemegeton, Clavicula Salomonis», Sloane MS 2731) in bibliotheca nostra est; exemplar originale in Bibliotheca Britannica servatur (Sloane MS 2731).
Secundum Artem Goetiam, eadem est operatio pro omnibus LXXII spiritibus:
Fontes antiqui eum primo ut pavonem magnos strepitus edentem et postea ut hominem describunt; geometriam perfecte docet, operatorem in mensuratione et astronomia subtilem facit, et hominem in avem transformare potest. Ei non tribuitur directio, hora, oblatio aut cautela ritualis individualis.
Fons: Ars Goetia (saec. XVII); iam in Pseudomonarchia Daemonum Weyer, 1577, ut Androalphus
Operatio Goetica communis addit, cum opus est: spiritum reluctantem constringere (Wellcome MS 110, c74–c78), ei Pentaculum Salomonis ostendere iam manifesto (Ars Theurgia-Goetia), in hora et die planetariis eius operari (pro gradu), ac tandem ei licentiam eundi dare —et numquam prius (Wellcome MS 110, c53). Ritum integrum in Mensa Practici exerce.
Enn (cantus recens): «Mena Andrealphus tasa ramec ayer»
Fons: Enn demonolatriae modernae (indices a S. Connolly et Valerie Corban divulgati; traditio in The Complete Book of Demonolatry, 2006, relata)
Associationes modernae cum memoria, studio aut geometria ex lectionibus contemporaneis officii eius antiqui procedunt.
In daemonolatria hodierna, ut a S. Connolly in The Daemonolatry Goetia refertur, cultores contemporanei cum Andrealpho operantur ut scientias multiplices comprehendant atque status vel necessitudines pacifice dissolvant. Qui eum evocant, manifestationem eius describunt velut vim celerem, analyticam et pure intellectualem, quae animum ad summam intentionem et vacuitatem ab affectibus perducit.
Gnosis personalis (UPG): quomodo operantes recentiores se id experiri dicant. Experientia subiectiva est, non fons historicus nec doctrina; ex grimoriis antiquis non derivatur et fortasse non vera est.
Fons: S. Connolly, The Daemonolatry Goetia (2010); consensos de gnosis personal (UPG) en la demonolatría moderna.
Andrealphus unus est ex LXXII spiritibus in Arte Goetia (primo libro Lemegeton, saec. XVII) et in Pseudomonarchia Daemonum Wieri (1577) recensitis; gradu Marchio ponitur. Non est numen nec persona biblica: inscriptio est in his catalogis spirituum historicis.
Imago sigilli Andrealphus quam ostendimus et ad deponendum praebemus DIRECTE ex facsimili codicis «Sloane MS 2731» (British Library, c. 1686) ducta est, in dominio publico (CC0). Editio impressa Mathers–Crowley (1904) haec sigilla postea rescripsit, sed fons noster NON est; codices Lemegeton varietates servant.
Andrealphus est Marchio et 30 legionibus spirituum imperat secundum Clavem minorem Salomonis.
Secundum fontes antiquos (Lemegeton, Pseudomonarchia Daemonum), Andrealphus ritu goetico invocatur: circulus et Triangulum Artis describuntur, sigillum eius insculpitur et gestatur, candelae accenduntur et coniuratio per nomina divina profertur; si moratur, constringitur, et in fine licentia abeundi datur. Materia historica et documentalis est, non praeceptum ad vere invocandum.
Geometriam, mensurationem et astronomiam ad perfectionem docet; hominem subtilem facit; et eum in avem transformare potest.
Andrealphus apud Weyer apparet ut Androalphus et ab Ars Goetia numero 65 incorporatur. Goetia formam eius pavonis strepentis, transitum posteriorem ad figuram humanam et officia geometriae, mensurationis, astronomiae atque transformationis in avem servat.
Enn Andrealphus quod hodie circumfertur est «Mena Andrealphus tasa ramec ayer». Cantus RECENTIOR daemonolatriae est (saec. XX exeunte); in grimoriis antiquis non invenitur.
→ Unde venit «daemon tuus ex die natali»? Vide quomodo varia systemata LXXII spiritus distribuant: Correspondentiae Goetiae.
grimorium.lat · Bibliotheca documentalis magiae ritualis, daemonologiae et librorum magicorum historicorum