Amdusias est Dux Artis Goetiae et 29 legionibus spirituum imperat.
| Gradus | Dux |
|---|---|
| Legiones | 29 |
| Potestates | Scientiae et artes, Familiares |
| Enn (cantus recens) | «Denyen valocur avage secore Amdusias» |
| Nomina alia | Amduscias |
| Fontes | Ars Goetia, Pseudomonarchia |
| Numerus sigilli | 67 / 72 |
| Identificatores | Wikidata |
Index paginae
Monoceros qui deinde formam humanam sumit; ad iussum eius concentus tubarum et instrumentorum sonant, auditi sed non visi.

Omne genus musicae sonare facit, arbores pro arbitrio inclinat et optimos familiares dat.
Amdusias apud Weyer apparet ut Amduscias, intra seriem spirituum quam Ars Goetia retractat et sigillis ordinat. Goetia gradum eius ducalem, formam initialem unicornis et motivum musicae invisibilis atque arborum inclinantium servat. Iam in Libro Officiorum Spirituum (Folger V.b.26, saec. XVI) ut «Deyclo alias Deyoo (?)» testatur.
Sigillum principale Amdusias formam impressam Mathers–Crowley (1904) sequitur; facsimile codicis Sloane MS 2731 separatim ad varietates comparandas monstratur.
Imago principalis et tabulae SVG/PNG formam impressam editionis S. L. MacGregor Mathers et Aleister Crowley (1904) reddunt, ex fasciculo vectoriali normali in Wikimedia Commons documentato (dominio publico/CC0). Facsimile Sloane MS 2731 separatim servatur ad varietates codicum comparandas; non est imago principalis.
Facsimile INTEGRUM codicis («Lemegeton, Clavicula Salomonis», Sloane MS 2731) in bibliotheca nostra est; exemplar originale in Bibliotheca Britannica servatur (Sloane MS 2731).
Secundum Artem Goetiam, eadem est operatio pro omnibus LXXII spiritibus:
Instrumenta audiuntur nec videntur; nulla hora, directio, oblatio, aut admonitio ritualis particularis pro eo servata est.
Fons: Ars Goetia (saec. XVII); iam in Pseudomonarchia Daemonum Weyer, 1577, ut Amduscias
Operatio Goetica communis addit, cum opus est: spiritum reluctantem constringere (Wellcome MS 110, c74–c78), ei Pentaculum Salomonis ostendere iam manifesto (Ars Theurgia-Goetia), in hora et die planetariis eius operari (pro gradu), ac tandem ei licentiam eundi dare —et numquam prius (Wellcome MS 110, c53). Ritum integrum in Mensa Practici exerce.
Enn (cantus recens): «Denyen valocur avage secore Amdusias»
Fons: Enn demonolatriae modernae, in indicibus ex S. Connolly et Valerie Corban derivatis divulgatum; non pars grimoriorum Salomonicorum antiquorum
Nonnulli indices moderni eum elemento aeris adscribunt; fons antiquus solum gradum, speciem, officium et numerum legionum dat.
In daemonolatria coaeva, practicantes praesentiam Amdusiae ut vehementem et viribus naturae adnexam describunt, temperamentum habentem quod inter inspirans et militare alternat. Secundum S. Connolly, saepe cum eo operatur ad aestimationem musicam fovendam et sapientiam antiquam per somnia revelandam, necnon ad operationes magiae exsecratoriae quae iracundiam et accurationem strategicam postulant.
Gnosis personalis (UPG): quomodo operantes recentiores se id experiri dicant. Experientia subiectiva est, non fons historicus nec doctrina; ex grimoriis antiquis non derivatur et fortasse non vera est.
Fons: S. Connolly, «The Daemonolatry Goetia» (2010) y tradición de demonolatría moderna.
Amdusias unus est ex LXXII spiritibus in Arte Goetia (primo libro Lemegeton, saec. XVII) et in Pseudomonarchia Daemonum Wieri (1577) recensitis; gradu Dux ponitur. Non est numen nec persona biblica: inscriptio est in his catalogis spirituum historicis.
Imago sigilli Amdusias quam ostendimus et ad deponendum praebemus DIRECTE ex facsimili codicis «Sloane MS 2731» (British Library, c. 1686) ducta est, in dominio publico (CC0). Editio impressa Mathers–Crowley (1904) haec sigilla postea rescripsit, sed fons noster NON est; codices Lemegeton varietates servant.
Amdusias est Dux et 29 legionibus spirituum imperat secundum Clavem minorem Salomonis.
Secundum fontes antiquos (Lemegeton, Pseudomonarchia Daemonum), Amdusias ritu goetico invocatur: circulus et Triangulum Artis describuntur, sigillum eius insculpitur et gestatur, candelae accenduntur et coniuratio per nomina divina profertur; si moratur, constringitur, et in fine licentia abeundi datur. Materia historica et documentalis est, non praeceptum ad vere invocandum.
Omne genus musicae sonare facit, arbores pro arbitrio inclinat et optimos familiares dat.
Amdusias apud Weyer apparet ut Amduscias, intra seriem spirituum quam Ars Goetia retractat et sigillis ordinat. Goetia gradum eius ducalem, formam initialem unicornis et motivum musicae invisibilis atque arborum inclinantium servat.
Enn Amdusias quod hodie circumfertur est «Denyen valocur avage secore Amdusias». Cantus RECENTIOR daemonolatriae est (saec. XX exeunte); in grimoriis antiquis non invenitur.
→ Unde venit «daemon tuus ex die natali»? Vide quomodo varia systemata LXXII spiritus distribuant: Correspondentiae Goetiae.
grimorium.lat · Bibliotheca documentalis magiae ritualis, daemonologiae et librorum magicorum historicorum