Amon est Marchio Artis Goetiae et 40 legionibus spirituum imperat.
| Gradus | Marchio |
|---|---|
| Legiones | 40 |
| Potestates | Amor, Divinatio |
| Enn (cantus recens) | «Avage secore Amon ninan» |
| Nomina alia | Aamon |
| Fontes | Ars Goetia, Pseudomonarchia |
| Numerus sigilli | 07 / 72 |
| Rex cardinalis | Oriens · Oriens (E) |
| Identificatores | Wikidata · Wikipedia |
Index paginae
Lupus cum cauda serpentis qui ignem evomit, vel homo cum capite corvi et dentibus canis.

Praeterita et futura dicit, amorem conciliat et amicos inimicatos atque inimicos inter se reconciliat.
Amon vel Aamon apud Weyer ut magnus marchio apparet et postea in Ars Goetia ut septimus spiritus transit. Goetia imaginem eius hybridam et functiones declarandi praeterita et futura, amorem procurandi et inimicitias reconciliandi hereditat. Iam inLibro Esperitz (saec. XV) ut «Amon (f180v)» testatur et in Libro Officiorum Spirituum (Folger V.b.26, saec. XVI) ut «Amon (nº 11)».
Sigillum principale Amon formam impressam Mathers–Crowley (1904) sequitur; facsimile codicis Sloane MS 2731 separatim ad varietates comparandas monstratur.
Imago principalis et tabulae SVG/PNG formam impressam editionis S. L. MacGregor Mathers et Aleister Crowley (1904) reddunt, ex fasciculo vectoriali normali in Wikimedia Commons documentato (dominio publico/CC0). Facsimile Sloane MS 2731 separatim servatur ad varietates codicum comparandas; non est imago principalis.
Facsimile INTEGRUM codicis («Lemegeton, Clavicula Salomonis», Sloane MS 2731) in bibliotheca nostra est; exemplar originale in Bibliotheca Britannica servatur (Sloane MS 2731).
Secundum Artem Goetiam, eadem est operatio pro omnibus LXXII spiritibus:
Antiquitas eum describit ut lupum cauda serpentis ignem evomentem, et in forma humana dentibus caninis ac capite avi nocturnae simili. Pro Amon non servat horam, custodem, oblationem nec periculum rituale proprium.
Fons: Ars Goetia (saec. XVII); iam in Pseudomonarchia Daemonum Weyeriana, 1577, ut Amon vel Aamon
Operatio Goetica communis addit, cum opus est: spiritum reluctantem constringere (Wellcome MS 110, c74–c78), ei Pentaculum Salomonis ostendere iam manifesto (Ars Theurgia-Goetia), in hora et die planetariis eius operari (pro gradu), ac tandem ei licentiam eundi dare —et numquam prius (Wellcome MS 110, c53). Ritum integrum in Mensa Practici exerce.
Enn (cantus recens): «Avage secore Amon ninan»
Fons: Enn demonolatriae modernae, in indicibus per S. Connolly, The Complete Book of Demonolatry, 2006, diffusis
Praxis moderna eum plerumque ad reconciliationem affectivam et conflictus componendos dirigit, lectione directa officii eius goetici.
In usu moderno, secundum S. Connolly in 'The Daemonolatry Goetia', cultores huius temporis ad Amonem pro conciliatione et sanatione necessitudinum accedunt, vim eius vehementem sed aequantem praeter iconographiam ferocem describentes. Item, in disciplinis luciferianis hodiernis, praesentia eius percipitur tamquam vis transfigurans et pristina quae cultorem adiuvat in instinctibus suis domandis et potestate animi assequenda.
Gnosis personalis (UPG): quomodo operantes recentiores se id experiri dicant. Experientia subiectiva est, non fons historicus nec doctrina; ex grimoriis antiquis non derivatur et fortasse non vera est.
Fons: S. Connolly, «The Daemonolatry Goetia» (2010); Michael W. Ford, «Luciferian Goetia» (2007).
Amon unus est ex LXXII spiritibus in Arte Goetia (primo libro Lemegeton, saec. XVII) et in Pseudomonarchia Daemonum Wieri (1577) recensitis; gradu Marchio ponitur. Non est numen nec persona biblica: inscriptio est in his catalogis spirituum historicis.
Imago sigilli Amon quam ostendimus et ad deponendum praebemus DIRECTE ex facsimili codicis «Sloane MS 2731» (British Library, c. 1686) ducta est, in dominio publico (CC0). Editio impressa Mathers–Crowley (1904) haec sigilla postea rescripsit, sed fons noster NON est; codices Lemegeton varietates servant.
Amon est Marchio et 40 legionibus spirituum imperat secundum Clavem minorem Salomonis.
Secundum fontes antiquos (Lemegeton, Pseudomonarchia Daemonum), Amon ritu goetico invocatur: circulus et Triangulum Artis describuntur, sigillum eius insculpitur et gestatur, candelae accenduntur et coniuratio per nomina divina profertur; si moratur, constringitur, et in fine licentia abeundi datur. Materia historica et documentalis est, non praeceptum ad vere invocandum.
Praeterita et futura dicit, amorem conciliat et amicos inimicatos atque inimicos inter se reconciliat.
Amon vel Aamon apud Weyer ut magnus marchio apparet et postea in Ars Goetia ut septimus spiritus transit. Goetia imaginem eius hybridam et functiones declarandi praeterita et futura, amorem procurandi et inimicitias reconciliandi hereditat.
Enn Amon quod hodie circumfertur est «Avage secore Amon ninan». Cantus RECENTIOR daemonolatriae est (saec. XX exeunte); in grimoriis antiquis non invenitur.
→ Unde venit «daemon tuus ex die natali»? Vide quomodo varia systemata LXXII spiritus distribuant: Correspondentiae Goetiae.
grimorium.lat · Bibliotheca documentalis magiae ritualis, daemonologiae et librorum magicorum historicorum