Marbas est Praeses Artis Goetiae et 36 legionibus spirituum imperat.
| Gradus | Praeses |
|---|---|
| Legiones | 36 |
| Potestates | Sanatio, Scientiae et artes, Transformatio |
| Enn (cantus recens) | «Renich tasa uberace biasa icar Marbas» |
| Nomina alia | Barbas |
| Fontes | Ars Goetia, Pseudomonarchia |
| Numerus sigilli | 05 / 72 |
| Rex cardinalis | Oriens · Oriens (E) |
| Identificatores | Wikidata · Wikipedia |
Index paginae
Leo magnus, qui postea formam hominis ad petitionem magi sumit.

De rebus occultis et secretis vera respondet. Morbos infert et sanat, sapientiam et artium mechanicarum notitiam dat, et homines in alias formas transformat.
Marbas, etiam Barbas dictus, in Pseudomonarchia Daemonum ut magnus praeses apparet. Ars Goetia eum paene sine mutatione substantiali incorporavit, apparitione ut leonis qui figuram humanam assumit et duplici potestate morbos inferendi atque sanandi servatis. Iam inLibro Esperitz (saec. XV) ut «Marcas (?) (f181v)» testatur et in Libro Officiorum Spirituum (Folger V.b.26, saec. XVI) ut «Barbas alias Corbus».
Sigillum principale Marbas formam impressam Mathers–Crowley (1904) sequitur; facsimile codicis Sloane MS 2731 separatim ad varietates comparandas monstratur.
Imago principalis et tabulae SVG/PNG formam impressam editionis S. L. MacGregor Mathers et Aleister Crowley (1904) reddunt, ex fasciculo vectoriali normali in Wikimedia Commons documentato (dominio publico/CC0). Facsimile Sloane MS 2731 separatim servatur ad varietates codicum comparandas; non est imago principalis.
Facsimile INTEGRUM codicis («Lemegeton, Clavicula Salomonis», Sloane MS 2731) in bibliotheca nostra est; exemplar originale in Bibliotheca Britannica servatur (Sloane MS 2731).
Secundum Artem Goetiam, eadem est operatio pro omnibus LXXII spiritibus:
Fons antiquus ei tribuit res occultas revelare, morbos inferre et sanare, artes mechanicas docere et homines transformare. Pro Marbas non refert horam planetariam, oblationem, directionem nec cautelam particularem praeter ritum communem.
Fons: Ars Goetia (saec. XVII); iam in Pseudomonarchia Daemonum Weyeriana, 1577, ut Marbas vel Barbas
Operatio Goetica communis addit, cum opus est: spiritum reluctantem constringere (Wellcome MS 110, c74–c78), ei Pentaculum Salomonis ostendere iam manifesto (Ars Theurgia-Goetia), in hora et die planetariis eius operari (pro gradu), ac tandem ei licentiam eundi dare —et numquam prius (Wellcome MS 110, c53). Ritum integrum in Mensa Practici exerce.
Enn (cantus recens): «Renich tasa uberace biasa icar Marbas»
Fons: Enn demonolatriae modernae, in indicibus per S. Connolly, The Complete Book of Demonolatry, 2006, diffusis
Demonolatria contemporanea eum saepe ad sanationem, diagnosin spiritualem vel peritiam technicam adhibet, ex officiis eius antiquis.
In daemonolatria hodierna, praecipue secundum S. Connolly, practicantes contemporanei Marbas ad sanationem physicam et ad mechanicas subtiles vel scientiam occultam comprehendendas quaerunt. Praesentia eius tamquam gravis sed calida et tutelaris describitur, ingenio analytico et directo se manifestans cum in processibus diagnosis vel transformationis personalis assistit.
Gnosis personalis (UPG): quomodo operantes recentiores se id experiri dicant. Experientia subiectiva est, non fons historicus nec doctrina; ex grimoriis antiquis non derivatur et fortasse non vera est.
Fons: S. Connolly, «The Daemonolatry Goetia» (2010); tradición demonolátrica y luciferiana contemporánea.
Marbas unus est ex LXXII spiritibus in Arte Goetia (primo libro Lemegeton, saec. XVII) et in Pseudomonarchia Daemonum Wieri (1577) recensitis; gradu Praeses ponitur. Non est numen nec persona biblica: inscriptio est in his catalogis spirituum historicis.
Imago sigilli Marbas quam ostendimus et ad deponendum praebemus DIRECTE ex facsimili codicis «Sloane MS 2731» (British Library, c. 1686) ducta est, in dominio publico (CC0). Editio impressa Mathers–Crowley (1904) haec sigilla postea rescripsit, sed fons noster NON est; codices Lemegeton varietates servant.
Marbas est Praeses et 36 legionibus spirituum imperat secundum Clavem minorem Salomonis.
Secundum fontes antiquos (Lemegeton, Pseudomonarchia Daemonum), Marbas ritu goetico invocatur: circulus et Triangulum Artis describuntur, sigillum eius insculpitur et gestatur, candelae accenduntur et coniuratio per nomina divina profertur; si moratur, constringitur, et in fine licentia abeundi datur. Materia historica et documentalis est, non praeceptum ad vere invocandum.
De rebus occultis et secretis vera respondet. Morbos infert et sanat, sapientiam et artium mechanicarum notitiam dat, et homines in alias formas transformat.
Marbas, etiam Barbas dictus, in Pseudomonarchia Daemonum ut magnus praeses apparet. Ars Goetia eum paene sine mutatione substantiali incorporavit, apparitione ut leonis qui figuram humanam assumit et duplici potestate morbos inferendi atque sanandi servatis.
Enn Marbas quod hodie circumfertur est «Renich tasa uberace biasa icar Marbas». Cantus RECENTIOR daemonolatriae est (saec. XX exeunte); in grimoriis antiquis non invenitur.
→ Unde venit «daemon tuus ex die natali»? Vide quomodo varia systemata LXXII spiritus distribuant: Correspondentiae Goetiae.
grimorium.lat · Bibliotheca documentalis magiae ritualis, daemonologiae et librorum magicorum historicorum