Daemones qui ANGELI fuerunt: chorus miraculorum lapsus

Confessio daemonum

In Arte Goetia, nonnulli daemones aliquid perturbans confitentur: antequam caderent, se angelos fuisse... neque cuiuslibet ordinis, sed certi chori. Duo ex eis eiusdem se chori fuisse declarant: ordinis Virtutum.

Non omnes septuaginta duo daemones chorum declarant. Plerique originem silent. Pauci tantum confitentur, et hoc capitulum de iis agit qui se Virtutes fuisse dicunt.

Duo qui id expresse declarant sunt Agares et Barbatos. Et id quod Virtutes erant reddit eorum lapsum praecipue amarum.

Chorus miraculorum

Quid erant Virtutes? Auctore Pseudo-Dionysio Areopagita, in sua Hierarchia Caelesti saeculi quinti, Virtutes pertinent ad mediam triadem novem chororum. Nomen earum significat vim virilem, potentem et inexsuperabilem, quae ante lucem divinam non deficit et vim illam inferioribus ordinibus communicat.

Sed definitio quae omnia mutat a Gregorio Magno datur. In sua Homilia trigesima quarta scribit Virtutes esse illos spiritus per quos frequentius signa et miracula fiunt.

Ille est chorus miraculorum. Chorus per quem Deus mirabilia in mundo facit. Et inde, dicit Goetia, duo ex spiritibus eius ceciderunt.

Agares, Virtus lapsa

Primus est Agares... secundus spiritus Goetiae. Textus de eo dicit, ad litteram... fuit ex ordine Virtutum. Hoc est sigillum eius. Sed vide in quid dona eius conversa sint. Chorus miraculorum... et Agares omnes linguas ilico docet, fugientes redire facit, currentes sistit... et terram tremere facit. Ubi ante prodigia divina fuerunt, umbra tellurica miraculi mansit. Eadem potentia... deorsum conversa.

Barbatos, Virtus lapsa

Secundus est Barbatos... octavus spiritus. De eo quoque dicit textus... fuit ex ordine Virtutum. Hoc est sigillum eius. Barbatos apparet quando Sol in Sagittario est, cum quattuor regibus et copiis eorum. Intellegit cantum avium, latratum canum, vocem omnium creaturarum... thesauros detegit quos magi occultaverunt... novit praeterita et futura... et amicos et potentes reconciliat. Revelatio Virtutum... in parodiam cognitionis naturalis conversa.

Qui ex parte Virtutes fuerunt

Sunt duo alii casus, sed accurate dicendum est, quia non idem est daemonem Virtutem fuisse atque eius legiones Virtutes esse.

Purson, vigesimus spiritus, imperat viginti duabus legionibus quae, ut dicit textus, partim ex ordine Virtutum, partim ex ordine Thronorum sunt. Non quod Purson Virtus fuerit... sed copiae eius sunt.

Et Belial. In versione Weyer anni MDLXXVII, octoginta legiones eius partim ex Virtutibus, partim ex Angelis sunt. Sed cave: Goetia posterior illam sententiam iam non retinet; ibi tantum dicitur Belial immediate post Luciferum creatum esse. Non eum ad ullum chorum angelicum ligat. Discrepantia est inter fontes, et dicenda est.

Cur potentiam suam retinent

Restat quaestio difficilis. Si ceciderunt... cur potentias antiqui chori sui retinent? Responsum dedit Thomas Aquinas.

In sua Summa Theologica, Aquinas distinguit: secundum gloriam, daemones iam in nullo ordine angelico sunt. Sed secundum naturam... adhuc in eis manent, quia dona naturalia non perdiderunt. Gratiam, caritatem, gloriam perdiderunt... sed non intellectum, nec potentiam, nec hierarchiam naturalem qua creati sunt.

Ideo grimorium dicere potest Agares Virtutem fuisse quin affirmet eum adhuc sanctum esse. Vis Virtutum in eo manet... sed in umbram versa. Miraculum sine Deo. Potentia sine gloria.

Pretium prodigii

Agares et Barbatos soli duo daemones in Goetia sunt qui confitentur se Virtutes fuisse: chorum miraculorum. Purson et Belial id attingunt per legiones suas, cum exceptionibus quas vidimus.

Haec est reconstructio documentalis ex fontibus veris — Ars Goetia, Weyer, Pseudo-Dionysius, Gregorius et Aquinas — ad fines historicos et studii. Non affirmamus septuaginta duos ex novem choris venire: plerique nullum declarant. Tantum sequimur quae textus dicunt.

Et imago finalis manet: duo operatores miraculorum qui vim servaverunt... et lucem perdiderunt. In proximo capitulo, alius chorus lapsus.