Quomodo papyrus magica saeculi IV vocales quasdam pronuntiandas indicaret.
A: exstat praeceptum de MODO vocales pronuntiandi. B: reconstructio phonetica koine. C: duratio, timbre, praesentatio. NON TESTATUM: nulla frequentia, nota vel melodia.
↓ Reconstructionem deponere · MP3 · 61 KB
Reconstructio Grimorii (synthesis determinata + vox Kokoro). Usus doctrinae cum attributione.
Oraculum divinationis: Sarapis per puerum-medium invocatur; instructiones vocalicae technica invocationis sunt.
Lectio prosaica ritus, ex versibus servatis reficta (non est papyri transcriptio). Ratio oraculum est: quaeritur ut deus appareat et consulatur. Secundum primos versus (V.1–5) fit cum puero pro medio agente, coram lucerna accensa, phiala et basi. Operator deum invocat —simul Iovem, Helium, Mithram, Sarapim nominatum— ut se manifestet et per puerum, qui «verum dicit», quaestionibus respondeat. Intra eam invocationem nomen sacrum ex solis vocalibus constans profertur, nomen novem litterarum, et versus V.24–30 modum cuiusque vocalis pronuntiandae tradunt: alpha ore aperto et undanti; omicron labiis contractis, velut minae spiratae; iota-alpha-omega ad terram, aerem, caelum directum; epsilon more cynocephali; eta cum voluptate aspirans; ypsilon more pastoris, protracta. Fons gestus, directiones et modos emissionis describit: numquam notam, scalam aut frequentiam. Quidquid ultra est —vocalium valor phoneticus koines, atque durationes, intensitates et timbra soni— reconstructio et consilium modernum est, non textus datum.
Titulus et apparatus: «Oraculum Sarapiacum, cum puero, lucerna, phiala et basi».
Μαντεῖον Σαραπιακόν, [ἐπὶ] παιδός, ἐπὶ λύχνου καὶ φιάλης [κ]αὶ βάθρου
«Oraculum Sarapiacum cum puero, lucerna et phiala et basi».
Invocatio dei: «Invoco te, Zeus-Helios-Mithra, Sarapi, invicte…».
ἐπικαλοῦμαί σε, Ζεῦ, Ἥλιε, Μίθρα, Σάραπι, ἀνίκητε, Μελιοῦχε …
«Invoco te, Zeus, Helios, Mithra, Sarapi, invicte, Meliuche…».
Quomodo nomen vocalicum pronuntiare: α ore aperto undans; ο in contractione, ut minae spiratae; ιαω ad terram, aerem, caelum; ε more cynocephali; η cum voluptate aspirans; υ pastoris more, longum.
τὸ α ἀνεῳγμένῳ τῷ στόματι κυματούμενον, τὸ ο ἐν συστροφῇ … τὸ ιαω γῇ, ἀέρι, οὐρανῷ … τὸ υ ποιμενικῶς, μακράν
«a ore aperto undans; o in contractione ut minae; iaō ad terram, aerem, caelum; … υ pastoris more, longum».
Cum deus «vaticinor» dicit, thronum invocas; puer si recte respondet, verum dicit.
ἐὰν εἴπῃ ὅτι 'χρηματίζω', λέγε· … ἀληθεύει ὁ παῖς
«Si dicit ‘vaticinor’, dic: …; puer verum dicit».
Licentia dei et tempus: fac cum luna apta nec plena.
ἀπόλυσις· χώρει, κύριε, εἰς τὸν ἴδιον κόσμον … ποίει σελήνης οὔσης … μὴ πληθούσης
«Licentia: abi, Domine… cum luna… non plena».
Facsimilia ex IIIF Bibliothecae Universitatis Heidelbergensis viva petita et per proxy (Cloudflare) praebita; nulla copia localis servatur. Iura penes Heidelberg manent (In Copyright).
Nulla praxis moderna documentata inserta est.
Instructionibus in fonte servatis nixa. Non est recordatio antiqua neque executio «authentica»; ordinatio sonora non singulas repetitiones papyri ad litteram reddit. Nullus effectus ritualis affirmatur.
Soni modos emissionis testatos reconstruunt.
Quid faciendum: Titulus et apparatus: «Oraculum Sarapiacum, cum puero, lucerna, phiala et basi».
Μαντεῖον Σαραπιακόν, [ἐπὶ] παιδός, ἐπὶ λύχνου καὶ φιάλης [κ]αὶ βάθρου
«Oraculum Sarapiacum cum puero, lucerna et phiala et basi».
Quid faciendum: Invocatio dei: «Invoco te, Zeus-Helios-Mithra, Sarapi, invicte…».
ἐπικαλοῦμαί σε, Ζεῦ, Ἥλιε, Μίθρα, Σάραπι, ἀνίκητε, Μελιοῦχε …
«Invoco te, Zeus, Helios, Mithra, Sarapi, invicte, Meliuche…».
Quid faciendum: Quomodo nomen vocalicum pronuntiare: α ore aperto undans; ο in contractione, ut minae spiratae; ιαω ad terram, aerem, caelum; ε more cynocephali; η cum voluptate aspirans; υ pastoris more, longum.
τὸ α ἀνεῳγμένῳ τῷ στόματι κυματούμενον, τὸ ο ἐν συστροφῇ … τὸ ιαω γῇ, ἀέρι, οὐρανῷ … τὸ υ ποιμενικῶς, μακράν
«a ore aperto undans; o in contractione ut minae; iaō ad terram, aerem, caelum; … υ pastoris more, longum».
Quid faciendum: Cum deus «vaticinor» dicit, thronum invocas; puer si recte respondet, verum dicit.
ἐὰν εἴπῃ ὅτι 'χρηματίζω', λέγε· … ἀληθεύει ὁ παῖς
«Si dicit ‘vaticinor’, dic: …; puer verum dicit».
Quid faciendum: Licentia dei et tempus: fac cum luna apta nec plena.
ἀπόλυσις· χώρει, κύριε, εἰς τὸν ἴδιον κόσμον … ποίει σελήνης οὔσης … μὴ πληθούσης
«Licentia: abi, Domine… cum luna… non plena».
Quaeque reconstructio distinguit quod fons testatur (A), reconstructionem philologicam (B) et consilia productionis nostra (C). Vox humana naturalitatem auget; B/C in evidentiam A non convertit.
grimorium.lat · Bibliotheca documentalis magiae ritualis, daemonologiae et librorum magicorum historicorum