Instructiones sonorae 'Liturgiae Mithrae' vocatae reconstructae.
A: existentia, ordo et repetitio actionum sonorarum (distributio dives per Preisendanz). B: expansio compendiorum et phonetica lectio editoris. C: duratio, timbre, F0, compositio. NON TESTATUM: sonus, frequentia, melodia, mechanismus crepitus.
El pasaje intercala acciones sonoras en su orden. DOCUMENTADO (A): en la primera invocación (IV.487-490) el papiro trae marcas abreviadas repetidas tres veces (πππ ςςς φρ / μμμ); mas adelante, deletreados, un siseo largo y un chasquido con voces magicae (561) y "un siseo dos veces y un chasquido dos veces" (578); inhalacion tres veces (537) y «σιγή σιγή σιγή» (558). El bramido aparece en varios puntos: el abreviado de 490 y los largos «como un cuerno» de 658 (flanco), 704 (vientre) y 713. RECONSTRUCCION (B): la expansion exacta de las abreviaturas (πππ→chasquido, ςςς→siseo, μμμ→bramido) es lectura editorial de Preisendanz, sin rubrica griega que la fije. El orden y la existencia de las marcas estan en la fuente; su realizacion acustica concreta es decision moderna (C).
↓ Reconstructionem deponere · MP3 · 436 KB
Reconstructio Grimorii. Includit excerpta sonora CC0 a tertiis (spiratio et mugitus, in pagina laudata), non integre a Grimorio capta.
Mensurae hanc recordationem describunt, non praescriptum antiquum.
«Liturgia Mithrae» titulus modernus est (A. Dieterich, 1903); non liturgia officialis cultus Mithrae.
Apathanatismos: ascensus visionarius ad deum solarem Helios-Mithram, ut oraculum accipiat.
Lectio prosaica ritus, ex versibus servatis reficta (non est papyri transcriptio). Non hymnus cum notis est, sed ratio ascensus: textus se ipsum apathanatismón, «immortalizationem», vocat, et velut mysterium a mago unicae filiae traditum proponit. Operator lucem haurit et «ter e radio inspirat» ut elevetur et per regiones mundi ascendat donec Helium-Mithram deum solarem conveniat, ac tandem revelationem petat. Soni non uno loco sunt sed per ascensum dispersi: iam in prima invocatione cosmogonica papyrus notas abbreviatas ter repetitas interserit (πππ, ςςς, φρ, μμμ). Deinde, ordine: triplex spiratio; silentium ter iussum digito ori imposito (σιγή); sibilus longus, deinde crepitus et voces magicae; iterata sibili et crepitus repetitio; et mugitus longi, quos Graecum anatomice describit: unus «cornu more» (similitudo emissionis, non instrumentum) latus premens, alter ventrem premens «ut quinque sensus commoveantur». Omnibus dictis, deus «statim vaticinatur» et oraculum versibus reddit; postea textus ritum nominat, ter in anno repeti iubet, et ultimas instructiones tradit (scarabaeum solarem, herbam kentritida, oblationes et amuleta). Ordo et repetitiones testata sunt; acustica ipsa —nota, sonus, timbrum, frequentia— in textu non est: reconstructio et consilium modernum est.
Prooemium: magus ritum unicae filiae dedicat et finem declarat — immortalitatem petere.
Ἵλαθί μοι, Πρόνοια καὶ Ψυχή … μόνῳ δὲ τέκνῳ ἀθανασίαν ἀξιῶ
«Propitia esto mihi, Providentia et Anima… unico filio immortalitatem posco».
In prima invocatione papyrus notas sonoras abbreviatas interponit, quamque ter repetitam: πππ, ςςς, φρ, μμμ.
Γένεσις πρώτη τῆς ἐμῆς γενέσεως· αεηιουω … [πππ ςςς φρ] … [μμμ]
«Prima origo originis meae, aeēiouō…»; hic papyrus notas abbreviatas πππ, ςςς, φρ, μμμ fert.
Trahe a radio spiritum ter quantum potes: haec respiratio ad ascensum in textu refertur.
ἕλκε ἀπὸ τῶν ἀκτίνων πνεῦμα γʹ ἀνασπῶν, ὃ δύνασαι … ὄψη σεαυτὸν ἀνακουφιζόμενον καὶ ὑπερβαίνοντα εἰς ὕψος
«Trahe a radiis spiritum, ter inhalans quantum potes… te sublatum videbis».
Impone dextrum digitum ori et dic: «Silentium, silentium, silentium!»
ἐπίθες δεξιὸν δάκτυλον ἐπὶ τὸ στόμα καὶ λέγε· σιγή, σιγή, σιγή, σύμβολον θεοῦ ζῶντος ἀφθάρτου
«Impone dextrum digitum ori et dic: silentium ter, symbolum dei viventis incorrupti».
Sibila longum, deinde crepita, voces magicas dicens; post haec deos benignos videbis.
ἔπειτα σύρισον μακρὸν συριγμόν, ἔπειτα πόππυσον λέγων· προπροφεγγη … καὶ τότε ὄψη τοὺς θεούς σοι εὐμενῶς ἐμβλέποντας
«Sibila longum, crepita, dicens proprophengē…; tunc deos benevolos videbis».
Itera signa: bis sibila et bis crepita (repetitio ×2).
σύρισον β' καὶ πόππυσον β'
«Bis sibila et bis crepita».
Primus mugitus longus «ut cornu», omnem spiritum reddens, latus (λαγόνα) contendens.
μύκωμα μακρὸν κερατοειδῶς, ὅλον ἀποδιδοὺς τὸ πνεῦμα, βασανίζων τὴν λαγόνα
«Mugitum longum cornu simile, omnem spiritum reddens, latus contendens».
Secundus mugitus longus, ventrem (γαστέρα) contendens «ut quinque sensus moveas».
μύκωμα μακρόν, βασανίζων τὴν γαστέρα, ἵνα συνκινήσῃς τὰς πέντε αἰσθήσεις
«Mugitum longum, ventrem contendens, ut quinque sensus commoveas».
Deum salutans «longum mugiens» (tertius locus mugitus).
καὶ ἀτένιζε τῷ θεῷ μακρὸν μυκώμενος καὶ ἀσπάζου οὕτως· κύριε, χαῖρε…
«Deum intuere longum mugiens, et saluta: Domine, ave…».
His dictis, deus statim vaticinatur: oraculum versibus dat et abit.
ταῦτά σου εἰπόντος εὐθέως χρησμῳδήσει … λέγει δέ σοι διὰ στίχων τὸν χρησμὸν καὶ εἰπὼν ἀπελεύσεται
«His dictis statim vaticinabitur… oraculum versibus dicit et abibit».
Textus ritum NOMINAT: «hic apathanatismos ter in anno fit»; sequitur «doctrina operis».
γίγνεται δὲ ὁ ἀπαθανατισμὸς οὗτος τρὶς τοῦ ἐνιαυτοῦ … Διδασκαλία τῆς πράξεως
«Hic apathanatismos ter in anno fit… Doctrina operis:».
«Doctrina operis»: cape scarabaeum solarem duodecim radiorum; serva unguentum mysterii; sucum herbae «kentritis» adhibe.
Διδασκαλία τῆς πράξεως· λαβὼν κάνθαρον ἡλιακὸν τὸν τὰς ιβ ἀκτῖνας ἔχοντα … τῆς καλουμένης βοτάνης κεντρίτιδος χυλόν
«Doctrina operis: cape scarabaeum solarem duodecim radiorum… sucum herbae kentritidis».
Herba kentritis, oblationes et tempora, amuleta (φυλακτήρια) cum versibus homericis. Liturgia circa 830 finit.
ἡ δὲ κεντρῖτις βοτάνη φύεται ἀπὸ μηνὸς Παῦνι … τὰ δὲ φυλακτήρια … εἰς ὑμένα προβάτου μέλανος … ὣς εἰπὼν τάφροιο διήλασε μώνυχας ἵππους
«Herba kentritis a mense Payni crescit… amuleta in membrana ovis nigrae… versus homericus».
Facsimilia ex IIIF Bibliothecae Universitatis Heidelbergensis viva petita et per proxy (Cloudflare) praebita; nulla copia localis servatur. Iura penes Heidelberg manent (In Copyright).
Nulla praxis moderna documentata hos sonos exsequens reperta est.
Instructionibus in fonte servatis nixa. Non est recordatio antiqua neque executio «authentica»; ordinatio sonora non singulas repetitiones papyri ad litteram reddit. Nullus effectus ritualis affirmatur.
MP3 publicum est ordinatio repraesentativa; fons distributionem ditiorem habet.
Quid faciendum: Prooemium: magus ritum unicae filiae dedicat et finem declarat — immortalitatem petere.
Ἵλαθί μοι, Πρόνοια καὶ Ψυχή … μόνῳ δὲ τέκνῳ ἀθανασίαν ἀξιῶ
«Propitia esto mihi, Providentia et Anima… unico filio immortalitatem posco».
Quid faciendum: In prima invocatione papyrus notas sonoras abbreviatas interponit, quamque ter repetitam: πππ, ςςς, φρ, μμμ.
Γένεσις πρώτη τῆς ἐμῆς γενέσεως· αεηιουω … [πππ ςςς φρ] … [μμμ]
«Prima origo originis meae, aeēiouō…»; hic papyrus notas abbreviatas πππ, ςςς, φρ, μμμ fert.
Quid faciendum: Trahe a radio spiritum ter quantum potes: haec respiratio ad ascensum in textu refertur.
ἕλκε ἀπὸ τῶν ἀκτίνων πνεῦμα γʹ ἀνασπῶν, ὃ δύνασαι … ὄψη σεαυτὸν ἀνακουφιζόμενον καὶ ὑπερβαίνοντα εἰς ὕψος
«Trahe a radiis spiritum, ter inhalans quantum potes… te sublatum videbis».
Quid faciendum: Impone dextrum digitum ori et dic: «Silentium, silentium, silentium!»
ἐπίθες δεξιὸν δάκτυλον ἐπὶ τὸ στόμα καὶ λέγε· σιγή, σιγή, σιγή, σύμβολον θεοῦ ζῶντος ἀφθάρτου
«Impone dextrum digitum ori et dic: silentium ter, symbolum dei viventis incorrupti».
Quid faciendum: Sibila longum, deinde crepita, voces magicas dicens; post haec deos benignos videbis.
ἔπειτα σύρισον μακρὸν συριγμόν, ἔπειτα πόππυσον λέγων· προπροφεγγη … καὶ τότε ὄψη τοὺς θεούς σοι εὐμενῶς ἐμβλέποντας
«Sibila longum, crepita, dicens proprophengē…; tunc deos benevolos videbis».
Quid faciendum: Itera signa: bis sibila et bis crepita (repetitio ×2).
σύρισον β' καὶ πόππυσον β'
«Bis sibila et bis crepita».
Quid faciendum: Primus mugitus longus «ut cornu», omnem spiritum reddens, latus (λαγόνα) contendens.
μύκωμα μακρὸν κερατοειδῶς, ὅλον ἀποδιδοὺς τὸ πνεῦμα, βασανίζων τὴν λαγόνα
«Mugitum longum cornu simile, omnem spiritum reddens, latus contendens».
Quid faciendum: Secundus mugitus longus, ventrem (γαστέρα) contendens «ut quinque sensus moveas».
μύκωμα μακρόν, βασανίζων τὴν γαστέρα, ἵνα συνκινήσῃς τὰς πέντε αἰσθήσεις
«Mugitum longum, ventrem contendens, ut quinque sensus commoveas».
Quid faciendum: Deum salutans «longum mugiens» (tertius locus mugitus).
καὶ ἀτένιζε τῷ θεῷ μακρὸν μυκώμενος καὶ ἀσπάζου οὕτως· κύριε, χαῖρε…
«Deum intuere longum mugiens, et saluta: Domine, ave…».
Quid faciendum: His dictis, deus statim vaticinatur: oraculum versibus dat et abit.
ταῦτά σου εἰπόντος εὐθέως χρησμῳδήσει … λέγει δέ σοι διὰ στίχων τὸν χρησμὸν καὶ εἰπὼν ἀπελεύσεται
«His dictis statim vaticinabitur… oraculum versibus dicit et abibit».
Quid faciendum: Textus ritum NOMINAT: «hic apathanatismos ter in anno fit»; sequitur «doctrina operis».
γίγνεται δὲ ὁ ἀπαθανατισμὸς οὗτος τρὶς τοῦ ἐνιαυτοῦ … Διδασκαλία τῆς πράξεως
«Hic apathanatismos ter in anno fit… Doctrina operis:».
Quid faciendum: «Doctrina operis»: cape scarabaeum solarem duodecim radiorum; serva unguentum mysterii; sucum herbae «kentritis» adhibe.
Διδασκαλία τῆς πράξεως· λαβὼν κάνθαρον ἡλιακὸν τὸν τὰς ιβ ἀκτῖνας ἔχοντα … τῆς καλουμένης βοτάνης κεντρίτιδος χυλόν
«Doctrina operis: cape scarabaeum solarem duodecim radiorum… sucum herbae kentritidis».
Quid faciendum: Herba kentritis, oblationes et tempora, amuleta (φυλακτήρια) cum versibus homericis. Liturgia circa 830 finit.
ἡ δὲ κεντρῖτις βοτάνη φύεται ἀπὸ μηνὸς Παῦνι … τὰ δὲ φυλακτήρια … εἰς ὑμένα προβάτου μέλανος … ὣς εἰπὼν τάφροιο διήλασε μώνυχας ἵππους
«Herba kentritis a mense Payni crescit… amuleta in membrana ovis nigrae… versus homericus».
Haec est compositio ordinationis reconstructae (consilium C), non distributio fontis: loci et repetitiones quos papyrus praescribit in «Ritu in contextu» (supra) monstrantur.
| Spiratio ×3 | ×3 | |
| Sibilus ×3 | ×3 | |
| Crepitus ×3 ⚠ mechanismus incertus | ×3 | |
| Voces magicae ×1 | ×1 | |
| Mugitus ×2 (Realizatio humana candidata) | ×2 | Fons mugitum longum praescribit, non notam; F0 cantoris est. |
| σιγή ×3 | ×3 |
Quaeque reconstructio distinguit quod fons testatur (A), reconstructionem philologicam (B) et consilia productionis nostra (C). Vox humana naturalitatem auget; B/C in evidentiam A non convertit.
Non a Grimorio recordatum; sonus licentia libera, ob perspicuitatem creditus.
grimorium.lat · Bibliotheca documentalis magiae ritualis, daemonologiae et librorum magicorum historicorum